Dag 3 van de 4daagse begon goed. Ik had geen last meer van mijn asfaltbrand en met onze late start zijn we deze dag al om 06:20 gestart. Eerst liepen we een stuk hetzelfde als gisteren door Nijmegen. Hier werden we weer aangemoedigd door de altijd gezellige jeugd. De weg naar Malden ging langs het Maas-Waal-kanaal wat er mooi was. In Malden was het gezellig met veel publiek en muziek. Vanuit daar wandelden we via Molenhoek achter de militairen aan naar Mook. Hier stond Mama als verrassing ; dat was erg leuk! Vervolgens liepen we al zingend door naar Plasmolen. Het publiek was ook hier erg enthousiast en dat hielp me er echt doorheen. Ik begon was last te krijgen van de asfaltbrand maar vooral van de spieren in mijn kuiten.

Op het 20km punt in Milsbeek namen we een 2e rust. Ik had er zo doorheen, wist echt hoe ik verder moest lopen. Gelukkig kon ik hier een massage krijgen van een hele lieve sportmasseuse. Het deed wel een beetje pijn maar mijn kuiten hadden dit nodig, want ze zaten allebei vast. Gedurende de massage werd de pijn van de asfaltbrand ook minder en na een half uurtje masseren kon ik er weer tegen aan. Had wat opstart problemen, maar met 2 asperines was ik er weer. Wow, die massage had echt goed geholpen, het was alsof ik over de weg ‘vloog’. We liepen net na het gezellige Milsbeek mijn broer Bjorn tegen het lijf. Hij was een patatje aan het eten en ik bleef bij hem terwijl Hans doorliep op zoek naar een toilet. Ik zou hem later weer zien, maar helaas kwam ik hem pas weer tegen bij de finish. Ik heb altijd gedacht dat de heuvels pas na Groesbeek beginnen, maar deze begonnen voor ons lopers al direct na Milsbeek. Het is zwaar maar ik voel me goed en met Bjorn is het erg gezellig. Via Breedeweg wandelen we over de heuvels naar Groesbeek. Hier staat enorm veel en enthousiast publiek. Mama staat langs de kant en bij haar eet ik een appeltje. Na Groesbeek komen we dan echt op de Zevenheuvelenweg en die is echt zwaar! Er staat veel publiek langs de weg en die helpen je er goed doorheen. Het uitzicht is hier erg mooi en ik maak veel foto’s. De sfeer is hier geweldig en doet ons denken aan een touretappe bergop naar Alpe d’Huez. Heuvels op en heuvels af komen we door Berg en Dal en vanaf hier is het nog maar ‘een klein stukje’ ; een 5km naar de finish in Nijmegen.

Publiek wordt luider en luider en er is steeds meer muziek te horen. Als ze dan ook nog ‘You Never Walk Never Alone’ draaien en iedereen, publiek en lopers , uit volle borst meezingt, krijg ik echt kippenvel! Ik kan nu al niet wachten tot ik morgen over de Via Gladiola mag wandelen. Vanavond krijg ik nog een massage op de camping en dan ben ik helemaal klaar voor de laatste dag. De finish ga ik zeker weten halen!

Agnes Paree