NIJMEGEN – Vanaf maandag 6 februari is het mogelijk in te schrijven voor de 96ste Internationale Vierdaagse Afstandsmarsen Nijmegen, die van 17 tot en met 20 juli worden gehouden. Het inschrijfgeld voor de 96ste Vierdaagse is met 8 euro verhoogd tot € 48,-. Leden van de wandelsportbonden KNBLO-NL en NWB genieten € 5,- korting. De Vierdaagse heeft te kampen met minder sponsorinkomsten en fors hogere kosten, onder meer door bezuinigingen van Defensie en de lokale overheden.

Nieuwe volgorde
Net als voorgaande jaren zijn er twee inschrijfperiodes. Inschrijfperiode 1 loopt vanaf maandag 6 februari (00.00 uur) tot en met vrijdag 2 maart (24.00 uur). In deze eerste periode kunnen alleen degenen inschrijven die vorig jaar de 95ste Vierdaagse met succes hebben volbracht. Ook jongens en meisjes die dit jaar (2012) 12 jaar oud worden, kunnen van deze eerste inschrijfperiode gebruik maken, evenals degenen die inschrijven via het training- en begeleidingsprogramma Via Vierdaagse van wandelsportorganisatie KNBLO-NL. Inschrijfperiode 2 is van maandag 5 maart (00.00 uur) tot en met donderdag 5 april (24.00 uur). Deze tweede inschrijfperiode staat open voor alle anderen die aan de 96ste Vierdaagse willen meedoen.

Wel/niet loting
De inschrijflimiet is wederom bepaald op 45.000. Bij overschrijding daarvan zal er op 13 april 2012 een loting worden gehouden onder debutanten in de Vierdaagse. Drie groepen worden van loting gevrijwaard: degenen die in 2000 geboren zijn; degenen die voor de 94ste én de 95ste Vierdaagse zijn uitgeloot; en degenen die inschreven via Via Vierdaagse.

Annuleren
Net als vorig jaar hebben individuele burgerdeelnemers het recht om te annuleren binnen veertien dagen na een eventuele loting. Betaald inschrijfgeld wordt dan onder aftrek van € 5,- administratiekosten geretourneerd. De startbewijzen die door annuleringen vrijkomen, vorig jaar waren dat er bijna 800, worden op basis van het lotingnummer alsnog toegekend aan uitgelotenen.

Website
Stichting DE 4DAAGSE verwacht dat 99% van de deelnemers aan de Vierdaagse via internet inschrijft. De volledige reglementen omtrent de 96ste Vierdaagse en de inschrijving zijn te vinden op de officiële Vierdaagsewebsite, 4daagse.nl.

Vierdaagse Sponsorloop
Met de inschrijving voor de 96ste Vierdaagse op 6 februari is het ook mogelijk deel te nemen aan de Vierdaagse Sponsorloop. Wie inschrijft voor de Vierdaagse kan via website devierdaagsesponsorloop.nl een profielpagina openen, waarmee sponsors voor een door de wandelaar zelf te kiezen goed doel geworven kunnen worden. Het openen van een profielpagina maakt het werven van sponsors en het zoeken naar een goed doel makkelijk en administratief eenvoudig voor de goede doelenloper. Bovendien wordt gegarandeerd dat 100% van het sponsorgeld bij de goede doelen terecht komt.

Via Vierdaagse 2012
Eveneens tegelijkertijd met de 96ste Vierdaagse start de inschrijving voor training- en begeleidingsprogramma Via Vierdaagse 2012. Met dit programma ondersteunen KNBLO Wandelsportorganisatie Nederland (KNBLO-NL) en Stichting DE 4DAAGSE 1.500 debutanten met het behalen van hun eerste Vierdaagsekruisje. Deelname aan Via Vierdaagse is voorbehouden aan wandelaars die niet eerder het Vierdaagsekruis behaalden én die nog geen lid zijn van KNBLO-NL.

Het uitvalpercentage onder Via Vierdaagse deelnemers is significant minder dan onder de andere debutanten en ook het aantal ‘no-shows’ ligt beduidend lager. Afgelopen jaar waren de 1.500 beschikbare plaatsen binnen 8 uur toegewezen. De inschrijving opent maandag 6 februari om 00.00 uur (dus in de nacht van zondag op maandag) op viavierdaagse.nl. Op deze website staat ook meer informatie over het training- en begeleidingsprogramma.

NIJMEGEN – De 2011-editie van de Vierdaagse Nijmegen, de combinatie van de Internationale Vierdaagse Afstandmarsen en de Vierdaagsefeesten, is wederom onbetwist de nummer 1 geworden op de belangrijkste ranglijst van de nieuwste editie van de Respons Evenementen TOP 100. Vierdaagse Nijmegen eindigde in de tellingen van Respons op de eerste plaats qua bezoekersaantallen en staat bovendien het hoogst genoteerd in de overall ranglijst, waarbij ook het mediabereik van het evenement wordt meegeteld. Op de ranglijst voor media-aandacht moet de Vierdaagse logischerwijze alleen het radio-evenement Serieus Request/Glazen Huis voor laten gaan.

Ranglijsten Respons Evenementen TOP 100 (editie 2012)
Grootste evenement (overall): Vierdaagse Nijmegen
Grootste Media-evenement: Serious Request / Glazen Huis
Grootste Bezoek-evenement: Vierdaagse Nijmegen
Grootste Social Media-evenement: Serious Request / Glazen Huis
Grootste Entreeheffende evenement: International Film Festival Rotterdam (IFFR)
Grootste Eendaagse evenement: ABN AMRO Marathon Rotterdam
Grootste Festival – kunst & cultuur: Uitmarkt Amsterdam
Grootste Festival – overig: Vierdaagse Nijmegen
Grootste Publieksbeurs: AutoRAI
Grootste Tentoonstelling: Picasso in Parijs (Van Gogh Museum)
Grootste Landelijke evenement: Nationaal Museumweekend

Bron: Respons Top 100 Evenementenmonitor

En dan word je wakker rond half drie: de normale tijd om op te staan. Maar het is na gisteren niet meer nodig. Dus kon ik me (helaas) nog een keertje omdraaien. Omdat dit ook niet echt lukte ben ik maar even foto’s gaan kijken op de laptop. De indeling van de dag werd anders. Ik probeerde naar Groesbeek te rijden om mijn broer aan te gaan moedige met zijn eenzame kilometers. En na een tijdje bleek dat je bij de Zevenheuvelenweg kon parkeren. Heel mooi, want je stond al direct op het parcours. In Groesbeek zag ik rond half tien de vroege wandelaars al voorbij komen. En dat ging uren zo door. Het was een gezellige boel, dat ik ook gewend was van de 14 maal dat ik deze dag wel succesvol had afgelegd.

Toen mijn broer voorbij was gekomen, reed ik terug naar Nijmegen. Hij had het moeilijk, dus in Nijmegen probeerde ik hem nog even op te vangen. Tijdens de rit naar Nijmegen sloeg het weer om. Er kwam een stortregen over de wandelaars. De regen die al dagen was voorspeld. Zodoende haalden de laatste wandelaars een nat pak. Maar ze werden gelukkig goed bemoedigd door de supporters langs de kant. Morgen is er voor de doorzetters een nog grootser onthaal.

Op de Wedren was het een vrolijke boel en een dweilorkestje stond zelfs op de tafels te spelen om de wandelaars te belonen voor de prestatie. En wat mijn knie betreft: het gaat al wel beter. Had ik misschien toch… Maar gisteren kon ik echt bijna geen stap meer zetten zonder het gevoel door het gewricht te gaan.

Morgen de gladiolen, iedereen, maar zeker mijn broer veel succes met het voltooien van de dag van Cuijk (en de Vierdaagse).

Dag 3 zit er weer op. Ik was weer vroeg in de middag binnen. Het ging ook echt boven verwachting goed! Toen we richting Malden gingen, had de IKEA flink uitgepakt. In een weiland stonden allemaal tenten met complete slaapkamers waar je gewoon op mocht liggen. Jammer dat ik mijn fototoestel niet bij had, anders had ik hier zeker een foto van gemaakt. Even later liepen we langs het kanaal vanwaar ik de Cuijkse kerk kon zien. Had dus zomaar de pont naar huis kunnen nemen. Heb ik uiteraard niet gedaan. Vriendinnetjes waren van plan om langs de weg te zitten voor mij en twee andere vriendinnen, maar helaas was ik te snel in Plasmolen waardoor zij dus niet op tijd waren om mij te zien. Ik verwacht dat dit morgen wordt goedgemaakt!

Op de heuvel bij Breedeweg raakte ik in gesprek met twee mariniers met wie ik tot de laatste militaire rust heb meegelopen. Door deze gezelligheid heb ik, denk ik, de rustplaats van mijn werkgever gemist. Maar dat geeft niet, want het ging echt weer lekker. Die mariniers namen hun rust op die militaire rustplaats en ik liep door. Eigenlijk met de verwachting de rust van mijn werkgever nog tegengekomen. Wist ook niet meer waar zij zouden staan. Bij de laatste heuvel kwam ik nog een opa met kleinkind tegen die de 30 kilometer-afstand lopen. Deze begonnen tegen mij aan te praten of ik Big Brother Ruud al had gezien. Had ik vandaag niet gezien. Toen vroeg hij of ik van knuffelen houd en moest er dus geknuffeld worden. Was wel grappig.

Even later kwam ik een bord tegen waarop stond aangegeven dat we nog maar 5,8 kilometer hoefden te lopen. Toen vond ik het ook niet meer nodig om nog te gaan zitten. Even later werd er nog aangegeven dat we nog 2,8 kilometer te gaan hadden. Toen kon het mij niet snel genoeg gaan. Bij elke bocht hoopte ik bij de finish te zijn, maar dat was meestal niet het geval. Dat vond ik wel vervelend. Bij de Wedren stonden mijn ouders mij op te wachten en hebben we daar nog op het terras wat gedronken. Nadat ik nog bij de Perskindol-stand ben geweest, zijn we richting station gelopen. Toen we net in de trein zaten leek het alsof de regen met
bakken uit de hemel kwam vallen, dus was blij dat ik voor de bui binnen was! Heb nu wel last van mijn benen en mijn voeten, maar dat hoort er allemaal bij. Ik heb in ieder geval geen blaren!

Op naar de laatste dag, door mijn eigen durpske Kuuk!

NIJMEGEN – Ruim 38.000 wandelaars hebben de derde dag van de Vierdaagse uitgelopen. De donderdag die ook wel bekend staat als de dag van Groesbeek, is gehaald door 38.596 deelnemers; 643 wandelaars moesten helaas afhaken. Eerder waren er 868 wandelaars uitgevallen op de tweede dag en 1.209 op de eerste dag. Morgen is de laatste dag, waarop de wandelaars weer een grootse intocht kunnen verwachten op de Via Gladiola. In totaal waren er 45.000 inschrijvingen en waren er 41.316 wandelaars gestart bij aanvang van de Vierdaagse.

Vandaag begon ik de dag met tranen in mijn ogen dankzij de blaren op mijn voeten. Terwijl ik naar de Wedren liep, hoorde ik mensen zeggen: ‘’Jeetje, als je nu toch al moeilijk loopt dan ga je toch niet meer starten?’’ En het mooie was, ik hoorde mezelf praten. Andere jaren en zelfs nog dit jaar heb ik vergelijkbare uitspraken gedaan. Nu begrijp ik waarom mensen doorgaan, niet opgeven en die finish koste wat kost willen bereiken. Zoals ik al eerder zei, het psychische gedeelte is het belangrijkst. Mijn loopmaatjes en ik grapten vandaag nog: ‘’Zeker een psychische bezigheid die Vierdaagse, want je moet wel een beetje prettig gestoord zijn om met de Vierdaagse mee te doen.’’ Precies, daarom halen velen mank en wel de finish.

Ik loop de Vierdaagse voor het goede doel, het KWF. Dankzij de sponsoring van mijn vrienden, familie en collega’s heb ik al een ontzettend mooi bedrag bij elkaar verzameld. Dit op zich is natuurlijk al een stimulering, maar mijn grootste drive was mijn ervaring in Alpe d’Hueze. Hier fietsen, lopen of rennen mensen voor het KWF, zes keer de Alpe d’Hueze op. Daar zei een van de deelneemsters tijdens het fietsen: ‘’Wat is pijn nu als je weet dat je kunt stoppen, rusten en de pijn weg kunt voelen gaan. Die keuze hebben kankerpatiënten niet hoor!’’ Hier moest ik vanmorgen aan denken toen ik met tranen in mijn ogen aan de start stond. Toen ging mijn knop om en dacht ik, hup gaan met die banaan. Pijn is maar iets relatiefs, als je het zo bekijkt. Ondanks een fysieke pijn die ik nooit had gedacht te kunnen doorstaan, heb ik heerlijk genoten vandaag. Wat een top gevoel!

Alle mensen aan de kant waren subliem. Wij nemen elke dag zelf een speakertje mee om naar muziek te kunnen luisteren op saaie stukken en die hebben we geen moment nodig gehad. De militairen zongen uit volle borst. Alle caravans waren uitgerukt om op de Zevenheuvelenweg een prachtig plaatje te creëren. In Groesbeek stonden de mensen van begin tot het eind met rijen dik langs de kant. Het is mooi om te zien hoe mensen spontaan gaan klappen als ze zien dat je het moeilijk hebt. Je motiverende woorden toe joelen, bloemen in je handen drukken en je handen toereiken om die laatste heuvels te beklimmen!

Dankzij een puik staaltje werk van de blarenpoli onderweg, lig ik nu al lekker met de voetjes omhoog. Morgen nog even een toefje op deze zure slagroomtaart zetten en dan heerlijk genieten van deze top prestatie!

NIJMEGEN – Op de derde dag van de Vierdaagse, de dag van Groesbeek, zijn er twee extra bezemwagens ingezet door het Rode Kruis, vanwege het slechte weer. Een flinke hoosbui op de Wedren vanmiddag heeft gezorgd voor behoorlijk wat water. In de afgelopen dagen hadden de wandelaars geluk, omdat er amper noemenswaardige regen was gevallen tijdens het wandelen.

Vol goede moed stond ik deze tweede dag op om me bij de Wedren te melden. De  eerste dag was goed verlopen. Om 4.14u werd ik gescand en kon de Heyendaalseweg worden afgewandeld. Dat is altijd wel een beetje saai, omdat hetzelfde stuk ook tijdens dag 3 en dag 4 wordt afgelegd. Het tempo zat er goed in ondanks dat ik toch wat last had van mijn linkerknie. Tot de 4 kilometer. Ineens werd de pijn in de knie zo erg dat ik bijna geen stap meer kon verzetten. Omdat ik dacht dat het zo wel over zou gaan; het gebeurt wel meer dat er even pijntje optreden. Maar al snel begreep ik dat het niet goed zat. Bij iedere stap werd de pijn erger, het leek wel of het geblokkeerd raakte. Dus ik besloot mijn broer te bellen die nog niet zo ver voor me liep om de situatie uit te leggen.

Ik besloot met grote tegenzin om toch maar verstandig te zijn en de strijd te staken. Ik moest alleen wel terug naar de Wedren. Ik deed hetzelfde stuk waar ik eerder 45 minuten over had gedaan in ruim anderhalf  uur. Het was dus echt niet goed. Omdat de post op de Wedren pas om 11:00 uur open ging, besloot ik even wat te rusten en daarna op de trein richting Wijchen te stappen. En zo kwam ik toch in Wijchen alleen niet op de manier zoals ik had gewild. Bij de Rode Kruis Post hebben ze even gekeken. Het advies was om er mee te rusten en steeds slechts korte stukje te lopen.

Wel raar om nu in Wijchen de Vierdaagse van de andere kant te zien. De doorkomst waarbij de grote groep zo tussen half tien en twaalf uur voorbij kwam. En ook Dhr. Van der Lans werd geïnterviewd. Hij is de man die dit jaar voor  de 64e keer de Vierdaagse wil voltooien. Rond half een nam ik de trein weer richting Nijmegen waar ik nog even naar de binnenkomst van de wandelaars heb gekeken. Omdat het Roze Woensdag was, hadden veel wandelaars iets roze aan.

Dus is het allemaal niet gegaan zoals van tevoren bedacht. Maar ik zal de derde en de vierde dag een impressie geven van een aantal doorkomsten. Waar moet ik nog even bekijken.

Voor iedereen heel veel succes met de Zevenheuvelen.

NIJMEGEN – Nadat bleek dat we wellicht wat teveel aan filmmateriaal hadden verzameld op de eerste wandeldag, besloten we efficiënter te werk te gaan, maar zonder iets van de sfeer te missen. Ook al was het lastig om Beuningen in te komen, we hebben er toch leuke gesprekken gehad met enthousiaste mensen. Als vanouds was het dorp gezellig en waren we benieuwd naar de sfeer op de rest van de route. Via het Waterkwartier kwamen we uit op de Waalkade, waar zon, een vrolijk publiek en veel wandelaars het straatbeeld bepaalden. Ook hier werden mooie foto’s gemaakt en leuke mensen gesproken.

Via de Waalkade zouden we uitkomen in het échte centrum van Nijmegen. Langs de Voerweg de mensenmassa in op de Hertogstraat, waar Roze Woensdag gaande was. In het gezelschap van ontelbaar veel mensen was het één grote beleving. Rosébier, roze snippers, roze boa’s en andere roze spullen gaven de binnenstad een bijzonder tintje. Natuurlijk was het met Bennie Solo weer een garantie tot succes. De dag van Wijchen bleek een geslaagde dag, die voor ons werd afgesloten op het Koningsplein. Met nog een ‘reguliere’ wandeldag en de apotheose die daarna volgt – Via Gladiola – zijn wij nog in volle concentratie, maar doen we het vooral met plezier.

Dag 2, een dag van blaren, zweet en tranen. Maar vooral erge kniepijn. Vanochtend hadden we een vroege start, waardoor we enkele minuten voor half zes van start gingen op weg naar de tweede 40 kilometer. Het waren erg zware kilometers voor mij. Al na 5 kilometer kreeg ik weer last van mij knie. Na 10 kilometer was de eerste post van het Rode Kruis, daar zijn we gestopt zodat ik naar mijn knie kon laten kijken. Van de militairen kreeg ik wederom te horen dat het overbelasting is. Hun advies: mijn knie bij iedere post goed te koelen, rustig en ontspannen in mijn eigen tempo lopen. Na ongeveer een half uurtje daar gekoeld, gezeten en gerust te hebben kon ik weer door. Op naar de volgende post, dit viel erg zwaar.

Toen we op ongeveer 15 kilometer waren kwamen we twee wandelaars tegen die we kenden. Van hen kreeg ik twee aspirines (hadden we zelf niet bij ons, in het vervolg zeker iets wat ik mee moet nemen). Dit gaf iets verlichting en gelukkig kwam niet veel later de volgende post van het Rode Kruis. Deze bereikte ik met tranen in mijn ogen. Blij dat ik even zat en verkoeling voor mijn knie had, kwamen we een militair tegen die mijn zus nog herkende van vorig jaar. Erg toevallig en leuk dat we hem tegen kwamen, hij motiveerde me door te gaan. Na het koelen en rusten bij de Rabobank liepen we weer door.

Op ongeveer 25 kilometer kwamen we bekenden tegen die de lopers stonden aan te moedigen. Wat was ik blij dat ik hen zag, en vooral mijn moeder, omdat ik wist dat zij voor mij Ibuprofen mee zou nemen. Deze nam ik in bij de derde rust, bij de post van het Rode Kruis. Dat gaf veel verlichting. Mede doordat ik daar twee uur rustte, omdat mijn zus blaren moest laten prikken. Met hernieuwde moed ging ik de laatste 7 kilometer tegemoet en eindelijk kon ik er een beetje van genieten. We kwamen door het Waterkwartier, een erg sfeervolle wijk, en de Waalkade in Nijmegen waar veel mensen de lopers stonden aan te moedigen en leuke muziek gedraaid werd. Mede hierdoor lukte het me om die laatste kilometers uit te lopen.

Om kwart over vier waren we eindelijk op de Wedren, wat was ik blij dat ik de finish bereikt had! Hoe het morgen zal gaan dat weet ik nog niet. Ik ga nu eerst mijn blaren laten prikken en genieten van een heerlijke massage. Daarna zie ik wel verder.